Tıpkı şu an olduğu gibi. Bugün yine tozunu aldım geçmişin, yine ne varsa çıkardım kutulardan. Yine iğneler batırdım kendime, çok net hatırladığım her güzel anı, bir iğne. Her "neden" sorusu bir iğne. Her bulamadığım cevap bir iğne. Canımın yanması pahasına hatırlamak istediğim anılarım var.
Son yolculuğuna gönderemediğim, gitmesine izin vermediğim bir hayaletle yaşıyorum. Onunla konuşuyor, uyuyor, kahvaltı yapıyor, sevişiyorum. Bir gün tekrar vücut bulmasını bekliyorum hala. Mucizelere inanıyorum, belki de hayatımda ilk kez, çünkü hayatımda ilk kez bir hayalet görüyorum...
No comments:
Post a Comment