Depression Period

İnsan evladı zaman geçmiyor ki bir sebepten depresyona girmesin. Herkesin başına gelen bu hadiseyi bugün düşünürken evreler halinde yaşadığımı fark ettim, sonra bu evreleri irdeledim sonra canımın ne kadar sıkıldığını fark edip daha da bir hüzünlendim ama bunun konuyla alakası yok. Ben kendi adıma depresyonu üç evrede yaşıyorum.

1. Evre :

Bu evre "Bahtıma, hayatıma sokayım" cümlesini kurmamla başlar genelde, ama illa bu küfür olmayabilir, muadili bir küfür de edebilirim. Sonrasında depresyona girme sebebim neyse onun ya üzerine giderim, ya da tam tersine. İki ucu boklu değnek yani. Bu dönemde alkolü bayılma noktasına kadar tüketirim ve çok da düzenli tüketirim. Bir hafta içinde en fazla 10 saat falan uyurum ama buna rağmen asla uykum olmaz. Aynı t-shirt'le bir hafta boyunca aynı mekana gidebilirim, nasıl koktuğu ya da insanların ne diyeceği bir tarafımda olmaz. Korkunç derecede agresif olurum, gerekirse babamı, annemi tanımam hatta kendimi bile tanıyamam o kadar. 3 hafta sürer bu evre...

2. Evre :

Bu evre küfürlü cümlelerden dert yanma cümlelerine geçmemle başlar. Ya ama böyle olmamalıydı falan dediğim anda kafayı biraz toplamışım demektir. Bu evrede dert yanmaktan dolayı sinirlerim bozulursa yine annemi, babamı tanımam çok feci kırarım, üzerim. Bu dönemde alkol alma hareketleri biraz azalır, genel amacı bayılma isteğinden, başka türlü uyuyamıyorum hocam'a döner. Haftalık uyku saatinde artışlar görülür, aynaya bakıp traş falan olmaya başlarım, hatta genelde suratımdaki bütün tüyleri kesip ampul gibi parlarım bu dönemde. Giyime kuşama biraz dikkat etmeye başlayıp kendime, olm bunu 3 gündür giyiyorsun diye cümleler kurmaya başlarım. Gece eşofmanla dışarı çıkma hareketlerimde bariz bir azalma görülür. 2 hafta da bu şekilde geçer.

3. Evre :

Bu evrenin kış uykusundan bir farkı yoktur. Bir önceki evrede sosyalleşmenin iyi geldiğini fark ettiğimden, gezip tozmaya falan başlarım, ama sosyalleşmediğim her an hibernasyon durumda, ayı gibi uyurum. Günde 16 saate yakın uyuduğum gözlemlenebilir. İnsanlarla buluşacağım saatten 1 saat öncesine alarm kurar o zamana kadar uyurum. Bu dönemde alkol tüketimim keyif amaçlıdır, bazen hiç içmem. Evde şarap içme ve kitap okuma kafalarına girerim. Giyimime özen göstermeye başlarım, hatta hiç huyum olmayan alışverişler yaparım kıyafet adına. Artık kızmıyorumdur, sadece kırgınımdır, kötü şeyler çok nadiren çıkar ağzımdan. Bu dönemde bazen anlamsızca keyifli olduğum gözlemlenebilir. Bu gözlemden 2 saat sonrada bir kenarda hüzünlenirken bulunabilirim. Manik depresif hallerim ortamlarda neşe ve geyik malzemesi olur. Bu evre 3 haftada biter.

Sonra bir şeyler normale döner ama ben bir anlarım ki, ben normal denen şeyden hoşlanmıyorum, o yüzden yine başıma en absürd en değişik belayı açar yine bu 3 evreden geçerim...

Er ya da geç...